INDIGO SMOKE


$20
$40
In stock
Category: Spray podróżny
Nuty głowy: bergamotka, olejek z gorzkiej pomarańczy, akord lapsang souchong, wetiwer. Nuty serca: akord moreli, olejek z cynamonowca, olejek z nasion marchwi, drewno gwajakowe, absolut wanilii. Nuty bazy: absolut herbaty maté, olejek z liści cedru, smoła sosnowa, kadzidło. Wprowadzenie: Nawiązując do tradycyjnego wędzenia liści herbaty w starożytnych Chinach, Indigo Smoke to aromatyczny krajobraz wąskich, wijących się rzek, błękitnych gór i świątyń wypełnionych kadzidłem, skondensowany w złożoną kompozycję czarnej herbaty, nut drzewnych i kadzidła. Bogaty, realistyczny i długotrwały. Z nutami herbaty lapsang souchong, mandarynki, moreli, drewna gwajakowego, kadzidła i smoły sosnowej. 7,5 ml / 0,25 fl oz. Format podróżny. *Wypróbuj nasze spraye podróżne, a następnie otrzymasz kod umożliwiający skorzystanie z 30 USD rabatu na pierwszy flakon 100 ml. *Spraye podróżne nie podlegają zwrotowi. Historia: Maj 1646, Góry Wuyi, Fujian. Przez wieki pilni mnisi w Górach Wuyi uprawiali herbatę i rośliny indygo na starannie tarasowanych plantacjach. W 1646 roku ich klasztory zostały zaatakowane przez żołnierzy Qing z północy. Gdy mnisi zmuszeni byli uciekać, wędzili partie liści herbaty nad ogniem z sosnowego drewna, aby zachować swoje plony. Tak powstała dymna herbata lapsang souchong. Mieszając się ze świeżym górskim powietrzem i kadzidłem z pobliskich świątyń, odurzające smugi indygo uchwyciły kolory Gór Wuyi i ich dramatycznych przełomów rzecznych. Opracowano we współpracy z Calice Becker. Opis: Stworzony z mistrzem perfumiarstwa Calice Becker, Indigo Smoke to zapach dla każdej płci, zainspirowany aromatyczną historią herbaty lapsang souchong. Podobnie jak górskie tarasy, z których się wywodzi, zawiera w sobie aromatyczny krajobraz błękitów, fioletów i zieleni indygo. 7,5 ml / 0,25 fl oz. spray podróżny. Przenośny, wygodny i praktyczny. Więcej: - Lapsang souchong został po raz pierwszy stworzony w 1646 roku, gdy cywile z obszaru Gór Wuyi uciekali przed żołnierzami Qing, którzy posuwali się przez ten obszar podczas kampanii zjednoczeniowej Mandżurów przeciwko dynastii Południowej Ming. Przed ucieczką, aby uniknąć zepsucia świeżo zerwanych liści, partie szybko suszono nad ogniem i zakopywano w workach. Później, mimo zapachu, liście herbaty wysyłano i sprzedawano holenderskim kupcom. W tamtym czasie trwająca miesiącami podróż z Chin do Europy wymagała metod konserwacji, a częściowe utlenienie tej herbaty z Wuyi lepiej zachowywało jej jakość. Dymna herbata souchong sprzedała się, a Holendrzy wrócili, prosząc o więcej. Lapsang Souchong był prawdopodobnie pierwszą czarną herbatą, jaką kiedykolwiek wyprodukowano i sprzedano. Nazwa handlowa później stała się lapsang souchong z dialektu Fuzhou: La (sosna) Sang (drewno), a souchong oznacza "mały gatunek", odnosząc się do użytych liści. - W XVI wieku rolnicy w Wuyi zaczęli uprawiać herbatę i indygo obok siebie na zboczach gór, na posiadłościach należących do klasztorów buddyjskich lub taoistycznych. Rolnicy wycinali tarasy w zboczach i budowali system grobli i rowów odwadniających. Za czasów dynastii Ming mnisi opracowali również nową technikę zatrzymywania procesu utleniania herbaty, prażąc liście na sucho w woku, zamiast gotować je na parze, jak robiono to wcześniej. Dało to ciemniejszy, bardziej aromatyczny rodzaj herbaty. - Lapsang souchong jest wytwarzany podobnie do czarnej herbaty, ale z pośrednim etapem wędzenia. Tradycyjnie używa się do tego sosnowego drewna, a liście są przetwarzane w wędzarni. Więdnięcie w pomieszczeniu odbywa się z liśćmi rozłożonymi na bambusowych matach, przewracanymi i zwijanymi w odstępach czasu. Wiele związków tworzących jej dymny aromat pochodzi z dymu sosnowego i nie występuje w innych rodzajach herbaty. - Góry Wuyi są największym i najbardziej reprezentatywnym przykładem chińskich lasów subtropikalnych, obejmujących ciepłe lasy iglaste, wiecznie zielone i bambusowe. Krajobraz charakteryzuje się pięknymi wijącymi się dolinami rzecznymi otoczonymi dramatycznymi kolumnowymi lub kopulastymi klifami. Bio: Rose, Sarah, For All the Tea in China: How England Stole the World's Favorite Drink and Changed History, Penguin Books, 2011. Britannica Educational Publishing, The Geography of China: Sacred and Historic Places, Kenneth Pletcher, editor. Britannica Educational Publishing, 2010. UNESCO World Heritage Centre, Mount Wuyi, United Nations Educational Scientific and Cultural Organization. Dostęp 9 kwietnia 2021. Hargett, James M., Jade Mountains and Cinnabar Pools: The History of Travel Literature in Imperial China, University of Washington Press, Seattle, 2018. Wang, Yin-Zheng, Chapman, Geoffrey P. The Plant Life of China: Diversity and Distribution, Springer Berlin Heidelberg, New York, 2002. Heiss, M. L.; Heiss, R. J., The Story of Tea: A Cultural History and Drinking Guide The World Tea Encyclopaedia, Troubador Publishing, 2017. Yong Liu, The Dutch East India Company's Tea Trade with China, 1757-1781, Brill Publishers, 2007. Yao, S. S.; Guo, W. F.; Lu, Y.; Jiang, Y. X, Flavor Characteristics of Lapsang Souchong and Smoked Lapsang Souchong, a Special Chinese Black Tea with Pine Smoking Process, Journal of Agricultural and Food Chemistry, 2005. Martin, Laura C.,. A History of Tea: The Life and Times of the World's Favorite Beverage, Tuttle Publishing, 2018 Benn, James A., Tea in China: A Religious and Cultural History, Hong Kong University Press, 2015 Berg, Maxine, ed., Goods from the East, 1600-1800: Trading Eurasia, Palgrave Macmillan, 2015. Hohenegger, Beatrice, Liquid Jade: The Story of Tea from East to West, St. Martin's Press, 2014. Mair, Victor H.; Hoh, Erling, The True History of Tea, Thames & Hudson, 2009. Obraz

